Sezon na śliwki trwa w najlepsze więc postanowiłem przygotować ciasto jogurtowe z tymi owocami. Jogurtowe ciasto kubeczkowe to jedno z najprostszych ciast, z którym każdy nawet niedoświadczony kucharz może się zmierzyć. Tym razem zmieniłem odrobinę proporcje, co wyszło na dobre. Do tej wersji potrzeba 1 kubek jogurtu naturalnego (ja użyłem marki Zott 370 g), 1 kubek oleju, ¾ kubeczka cukru, 2,5 kubka mąki, 4 jaja, 1 łyżeczkę proszku do pieczenia, 1 łyżeczkę sody oczyszczonej i jedno opakowanie cukru waniliowego. Kiedy ostatnio robiłem to ciasto wykorzystałem tylko proszek do pieczenia i 3 kubki mąki. Tamten przepis znajdziecie we wcześniejszych wpisach. Do odmierzenia proporcji wykorzystujecie kubek po jogurcie.

Jogurt, jaja i olej łączymy mieszając trzepaczką. Nie korzystamy z miksera by ciasto było lekkie i puszyste. Następnie do mokrych składników dodajemy cukier, cukier waniliowy, przesianą mąkę, proszek do pieczenia i sodę oczyszczoną, a całość mieszamy łyżką. Z uwagi na mniejszą ilość mąki, ciasto nie wyszło tak gęste jak ostatnio. Tak wymieszane składniki przełożyłem na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Użyłem standardowej, prostokątnej blachy, a nie mniejszej kwadratowej. Na wierzchu ciasta ułożyłem połówki śliwek, przecięciem do góry, lekko je wcisnąłem w ciasto i posypałem brązowym cukrem. Tym razem zmieniłem też trochę sposób pieczenia. Ciasto pieczemy w temperaturze 175°C z włączoną tylko dolną blachą przez 25 minut, a następnie z dolną blachą i termoobiegiem przez kolejne 20 minut. Ciasto jest upieczone jeśli przejdzie test suchego patyczka, czyli sprawdzamy wbijając patyczek w ciasto pod koniec pieczenia. Powinien być tłustawy, ale nie mokry, wtedy nasze ciasto jest upieczone. Tym razem ciasto wyszło mi bardziej puszyste i wilgotniejsze. Dodanie sody oczyszczonej, użycie mniejszej ilości mąki i zmiana sposobu pieczenia zrobiły swoje.

Prawda jaki prosty przepis. Spróbujcie, polecam, a zobaczycie, że nie raz upieczecie to przepyszne ciasto. Ze śliwkami smakuje obłędnie i do tego jeszcze trochę posypane cukrem pudrem. Ehh… już mi ślinka cieknie.

Tiramisu, chyba jeden z najlepszych deserów jakie sobie można wyobrazić, rodem z Włoch. Prostota wykonania i kwintesencja smaku to, to co charakteryzuje ten deser. Fakt nie należy on do posiłków niskokalorycznych, ale raz na jakiś czas nie sposób sobie odmówić tej przyjemności. Co najważniejsze z tym deserem, mimo wydawać by się mogło skomplikowanego sposobu przygotowania, powinien sobie poradzić nawet początkujący kucharz.

Do mojego przepisu na tiramisu potrzeba, 1 kilogram serka mascarpone (dobrej marki), pół litra śmietanki 30%, 8 jaj, pół szklanki cukru, biszkopty do tiramisu (takie w dużych paczkach, lekko słodzone, zazwyczaj pisze na opakowaniu, że do tiramisu), kilka łyżek likieru amaretto oraz kilka łyżek gorzkiego kakao, szklankę naparu z kawy.

Żółtka oddzielamy od białek i ubijamy z cukrem na gładki, biały kogel-mogel. Do masy jajecznej dodajemy stopniowo serek mascarpone i miksujemy do uzyskania jednolitej konsystencji. Oddzielnie ubijamy śmietankę na sztywno oraz oddzielnie białka z 2 lub 3 jaj (nie więcej bo masa będzie za rzadka, moja taka tym razem trochę wyszła, choć smak był idealny), pod koniec ubijania białek dodajemy do nich jeszcze płaską łyżkę cukru pudru. Do masy jajeczno-serowej dodajemy najpierw ubitą śmietankę i mieszamy delikatnie łyżką, a następnie dodajemy stopniowo pianę z białek i również mieszamy łyżką do połączenia wszystkich składników i uzyskania masy o gładkiej, kremowej konsystencji. Wcześniej powinniśmy sobie jeszcze przygotować szklankę mocnego naparu z kawy. Jeśli nie mamy kawy mielonej, możemy wykorzystać kawę rozpuszczalną, ja nie zauważyłem większej różnicy w smaku. Po wystudzeniu dodajemy do naparu amaretto i gotowe.

Ja zazwyczaj przygotowuję tiramisu w standardowej wielkości brytfannie do ciasta, którą wykładamy folią aluminiową (to około 25 na 30 centymetrów). Napar przelewamy do płaskiego naczynia gdyż będziemy w nim namaczać biszkopty. Trzymając biszkopt w palcach zanurzamy go do połowy na chwilę w naparze po czym wykładamy „ciasno” biszkoptami spód brytfanny. Musimy uważać by biszkopty nie były za mocno nasączone, zasadniczo zanurzając go możemy odliczyć do trzech, ja tak zwykle robię i jest w sam raz. Jeśli za pierwszym razem wyjdą za wilgotne lub za suche nie przejmujcie się, za to będziecie wiedzieć następnym razem jak długo je namaczać. Na biszkoptach rozsmarowujemy połowę masy serowej, wyrównujemy i przez sitko posypujemy mocno kakao. Następnie układamy kolejną warstwę biszkoptów, na nich resztę masy, wyrównujemy i ponownie posypujemy kakao. Oto cały sekret tego doskonałego i przepysznego deseru. Najlepiej przyrządzić tiramisu dzień wcześniej przed podaniem, by całą noc spędziło w lodówce i odpowiednio się wychłodziło, a masa stężała. Spróbujcie sami, to naprawdę proste, a jakie dobre…

Przed Bożym Narodzeniem postanowiłem, że tym razem upiekę placek królewski, czyli inaczej miodownik. Zawsze makowiec lub sernik więc postawiłem na coś innego i nowego. Nigdy nie robiłem tego ciasta i prawdę mówiąc byłem lekko  przerażony, bo wydawało mi się z opisu w Internecie, bardzo trudne w przygotowaniu. Rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Ciasto jest w miarę proste w wykonaniu w skali na 10 to 5 punktów, ale wymaga trochę czasu, około dwóch godzin na samo przygotowanie. Na moją wersję miodownika potrzeba na ciasto 0,5 kg mąki, 2 jaja, jeden cukier waniliowy, szczyptę soli, dwie łyżki miodu, dwie łyżki mleka, 200 g masła i 200 g cukru pudru, jedną łyżkę sody oczyszczonej. Na krem, ja zrobiłem budyniowy, a nie grysikowy, choć z takim też można znaleźć przepisy na to ciasto, 600 ml mleka, dwa opakowania budyniu waniliowego niesłodzonego, 300 g masła, 120 g cukru pudru. Na wierzchnią warstwę orzechową dwie łyżki miodu, 120 g masła, 100 g cukru, 200 g siekanych orzechów włoskich. Dodatkowo 600 g powideł śliwkowych. To są proporcje na standardową brytfannę na ciasto o wymiarach 24 na 40 cm.

Zaczynamy od przygotowania ciasta. Mąkę przesiewamy z sodą oczyszczoną, dodajemy cukier i mieszamy, w międzyczasie na małym ogniu rozpuszczamy mleko z miodem, musimy poczekać by wystygło przed dodaniem do reszty składników. Do składników sypkich dodajemy masło o temperaturze pokojowej i siekamy razem z mąką nożem. Teraz jest pora na dodanie jaj i lekkie wyrobienie ciasta, a na końcu dodajemy mleko z miodem. Wyrabiamy gładkie ciasto i dzielimy na 3 części. Ciasto jest dość plastyczne i ciężko się rozwałkowuje więc można lekko tylko rozwałkować, a resztę pracy wykonać już palcami wygniatając ciastem spód blachy. Polecam też schłodzenie ciasta w lodówce zamiast rozwałkowywania od razu po zagnieceniu, schłodzone nie będzie się tak rozpadać przy rozwałkowywaniu. Nie przejmujmy się jednak tym, gdyż jak pisałem można ciastem po prostu wygnieść palcami blachę bez specjalnego rozwałkowywania. Nasz placek składać się będzie z trzech warstw ciasta więc dlatego mamy trzy porcje. Każdy blat pieczemy oddzielnie w temperaturze 180°C z włączonym termo obiegiem 12 minut. Pieczenie trzeciego blatu tzw. wierzchniego wygląda trochę inaczej. Najpierw przygotowujemy masę orzechową. Masło roztapiamy z cukrem i miodem, następnie dodajemy posiekane orzechy i ze dwie minuty smażymy na patelni aż cukier całkowicie się rozpuści i całość zacznie gęstnieć. Masę wykładamy na trzeci blat i pieczemy również 12 minut w 180°C.

Po wyjęciu z piekarnika blaty szybko twardnieją, ale ten z warstwą orzechową pozostaje dosyć „plastyczny” i jak dwa pozostałe możemy łatwo obracać, z tym, tego nie da się zrobić. Po przestudzeniu na drabince z piekarnika blat z masą orzechową włożyłem do lodówki, po schłodzeniu masy również stwardniał i można go już było łatwo przenosić (to schłodzenie w lodówce bardzo pomaga). Gdy blaty stygną przygotowujemy krem budyniowy. Pierwotnie znalazłem przepis, że wystarczy jeden budyń, jednak to trochę za mało na taką brytfankę, dlatego podałem Wam inne trochę proporcje. Budynie przygotowujemy zgodnie z przepisem na opakowaniu, ale z tą ilością mleka, którą ja podałem. Masło ubijamy mikserem z cukrem na puszystą masę. Gdy budyń całkowicie wystygnie dodajemy go do masła miksując na niskich obrotach. Pamiętajmy by podczas stygnięcia budyniu przemieszać go co jakiś czas, w przeciwnym razie na powierzchni stworzy się charakterystyczna skórka.

Mamy gotowe blaty i krem więc przystępujemy do składania ciasta. Brytfannę w której piekliśmy blaty wykładamy papierem do pieczenia i kładziemy pierwszy blat na spód. Następnie smarujemy go powidłami, na tę wielkość wykorzystamy praktycznie cały słoiczek o pojemności 290 g. Na powidłach rozsmarowujemy połowę kremu budyniowego i przykrywamy drugim blatem ciasta i powtarzamy czynność, najpierw powidła, potem reszta kremu, na wierzch kładziemy trzeci blat z masą orzechową i lekko dociskamy.

Wigilia była w niedzielę, a ja ciasto piekłem w czwartek po południu. Ciasto to należy wykonać wcześniej przed planowanym podaniem aby blaty zmiękły. Prawdę mówiąc nie byłem pewien jakie wyjdzie moje ciasto, ale przyznam bez chwalenia się, że wyszło przepyszne, jak na pierwszy raz. Dwa dni ciasto leżakowało w lodówce i blaty zrobiły się idealnie miękkie. Co mogę powiedzieć, jeszcze nie raz zrobię to ciasto bez wątpienia bo jest przepyszne, choć dość sycące. Kolejnym razem zamiast masy orzechowej może na wierzchu dam polewę czekoladową, bo o takich wersjach też czytałem. Można również zamiast kremu maślano budyniowego przygotować krem grysikowy, może też dokonam takiej zamiany.

Spróbujcie sami, to naprawdę przepyszne i nie tak trudne ciasto, jak by się mogło wydawać.